Onze vakantie in juni 2008: de rust die wij zo nodig hadden
Vooraf aan de zo nodige vakantie:
....Weer zwanger...., vol ongeloof, lachen en huilen kijk ik naar de zwangerschapsstick. Een beetje te snel weer zwanger en nog niet de bedoeling. Maar stiekem toch heel blij. De eerste zwangerschap is rot verlopen met als eindresultaat een heerlijk mannetje maar het duurde zo lang voordat we weer rust hadden gevonden in het gezinnetje.
En dan weer een zwangerschap.. in de 2e zwangerschap bijna mijn huwelijk voorbij. Ik ben zo mezelf niet. De hormonen maken me gemeen. Dat ik mezelf niet ben en niet kan zijn, maakt me gemeen, dat ik zowat alle kwalen heb die je maar kan krijgen maakt me gemeen. Dat mijn man mij geen tijd kan geven en aandacht aan mij kan besteden omdat hij zijn eigen bedrijf aan het opstarten is maakt me gemeen. Op dat moment zie ik het niet zo, ik denk dat alles aan anderen ligt. Ik hou heel veel van mijn man maar hij doet me veel pijn en dat hij er niet is voor mij, maakt mij nog gemener.
